Tuesday, 14 April 2015

आंम्बेडकर एक विरल व्यक्तित्वः क्रांति कि मिशाल

डॉ. भीमराव आंबेडकर भारतवर्ष मे एक ज्योत बनकर आये थे । वो खुद को जलाकर समाज मे समानता कि रोशनी फैलाकर चला गया । उसने पारंपारिक दिवारे तौडकर वंचित समाज और बहिष्कृत भारत के लिये जो किया है, काश, उस समय का कोई भी आदमी करने मे नाकाम था ।
एक सामान्य परीवार मे पैदा हुआ एक विरल व्यक्ति ने अपनी खुद कि प्रतिभा के बल पर सामाजिक, आर्थिक और राजनितिक बदलाव लाने मे अहम् भूमिका निभाई ।
डो. बाबासाहब भीमराव रामजीराव आंबेडकर का जन्म 14 अप्रिल 1891 मे मध्यप्रदेश कि महु लश्करी छावनी मे हुआ था । उस के पिता रामजीराव लश्करी स्कुल मे अध्यापक था और माता भीमाबाई गृहस्थी थे ।
संघर्ष के काल मे सामाजिक अस्पृश्यता का कलंक मिटाकर पिछडे समाज और पददलितो कि उन्नति के लिये उनका जो प्रदान रहा है वो विस्मरणीय है ।
वो समय मे अकेला लडते झझुमते दलितो, महिलाओ और मजदूरो के हीतो कि  हिफाजत उन्हो ने कि है शायद आज के समय मे काश कोई नही कर पाया । हिन्दूं धर्म मे व्यापत् गंदी रीतिनीतिओ से तंगे आकर उन्हो ने धर्म परीवर्तन करने का फैसला किया जो एक क्रांति कि मिशाल माना जाता है।
 आज के दिन उन को फूलो कि माला पहनाने वाले और लंबे चौडे भाषण फैंकने वाले नेता यह नही जानता कि बाबा साहब दलित नही थे, वो एक महा मानव थे । सर्व समाज के हित, समानता और बृहद् भारत के हितो कि हीफाजत के लिये अपना जिवन कुरबान कर दिया था । उनको एक दलित या महादलित बनाकर छोटा करने का हीन कृत्य आज के आंम्बेडकरवादी समुह कर रहे है ।
उनके मिशन को भुलकर अपनी छोटी राजनीतियो मे समाज व्यस्त हो गया है । समाज मे नये तरीके से फैली गंदकी को साफ करने के लिये फिर नया बोधिसत्व आंम्बेडकर का ईन्तजार है।

Monday, 13 April 2015

વડાપ્રધાનની વિદેશયાત્રાઃ હલ્કી પ્રસિદ્ધિવાળી કે કૂટનીતિઓનો સમન્વય?

વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી વિદેશ પ્રવાસે છે. ગત્ યુપીએ સરકાર વખતે વિદેશપ્રવાસ મુદ્દે ચૂટકી લેનાર ભાજપ મોદીના વિદેશ તમાશાઓના મુદ્દે મૌન છે અને પ્રવાસને વિકાસના નવા રૂપથી જોઈ રહી છે. વડાપ્રધાન વિદેશમાં કૂટનિતીઓ કરતાં પ્બલિસીટી વધારે કરી રહ્યા છે. વિદેશ પ્રવાસ વખતે પોતાના દેશના રાજનિતિજ્ઞો તરફ હૂમલા કરીને મોદીઓએ પોતાને સડકછાપ નેતા હોવાનો વધુ એક પુરાવો આપી દીધો છે.
વાજપાયી સહીતના અગાઉના નેતાઓમાં જે વિદેશનીતિ અને કુનેહ હોવી જોઈતી હતી તેની મોદીમાં સપષ્ટ કમી જોવા મળી રહી છે. મોદીનો વિદેશમાં જઈને દેશની પૂર્વ સરકારો પર પ્રહારો કરવામાં કઈ દેશહીતની નીતિ છુપાયેલી છે તે એક સંસોધનનો વિષય છે.
મોદી વિદેશમાં વસતા ભારતીય નાગરિકોને સંબોધે તે એક સકારાત્મક શરૂઆત છે. વિદેશી નાગરિકો સાથે સકારાત્મકતા કેળવી ભારત પ્રત્યે નવીન અભિગમ ઉભો કરવામાં મોદી પ્રયત્નો કરે તે આવકાર્ય છે. પરંતું, દેશની લોકશાહીના હીતોને ધ્યાનમાં રાખવા પણ જરૂરી છે. રાજનીતિ અને દેશનીતિમાં તફાવત સમજવો જોઈએ. વડાપ્રધાન એટલા તો ગાફેલ નથીજ પરંતું, પોતે પોતાના નીજી સ્વાર્થ અને હલકી પબ્લિસિટી માટે દેશની લોકશાહીને ભાંડીને પોતાના પગ પર કુહાડો તો નથી મારી રહ્યાને.
દેશને નવા ક્ષેત્રની ઉડાનો પર પહોચાડવા અને અચ્છે દિનો કે વાદોના સ્વપ્નાઓ પર સવાર થઈને આવેલી મોદી સરકાર દેશના આંતરિક પ્રશ્નોના ઉકેલો લાવે તોય ઘણુ છે. અન્ય દેશોમાં પોતાનો ડંકો વગાડવામાં અને હલ્કી પબ્લિસિટી મેળવવામાં માહેર મોદી વિદેશની કૂટનીતિઓમાં કાચા રહેશે તો નવાઈ નહી. દેશના એક જવાબદાર નાગરિકની ભાષામાં વાત કરવી જોઈએ, પોતે વિદેશમાં લોકતાંત્રિક ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કરવા ગયા છેકે ભાજપનું તે દેશના પ્રબુદ્ધ સમાજે સમજવાનો સમય છે.

Friday, 3 April 2015

રાજ્ય સરકારે અદાણી ગૃપને 58.64 કરોડની લ્હાણી કરી

રાજ્ય સરકારે કચ્છના મુંદ્રા અને ધ્રબ ગામોની 2008.42 હેક્ટર જમીન સરકારના નિર્ધારીત ધારા ધોરણોની ઉપરવટ જઈને અદાણી ગૃપને ફાયદો કરાવ્યો છે. કેગના રીપોર્ટમાં અદાણી ગૃપને આ કારણે 58.64 કરોડનો ચોખ્ખો ફાયદો પહોચ્યો હતો. રાજ્યના વન અને પર્યાવરણ વિભાગે કેન્દ્રીય વન અને પર્યાવરણ મંત્રાલય પાસેથી સુ્પ્રીમના દિશા નિર્દેશથી ઉપરવટ જઈ મોઘાભાવની જમીન બારોબાર પધરાવી દીધી છે.

કેન્દ્રીય વન અને પર્યાવરણ મંત્રાલયે ગુજરાતના વન અને પર્યાવરણ મંત્રાલયની એક દરખાસ્ત મુજબ 2004માં કચ્છ જિલ્લાની મુંદ્રા અને ધ્રબ ગામોની 2008.42 હેક્ટર જમીન અદાણી કેમિક્લ્સ લિમીટેડને સૌર નમક યોજના અને નમક ઘાટની સ્થાપના કરવા માટે સૈદ્ધાંતિક મંજૂરી આપી હતી.

અદાણીએ સ્પેશિયલ ઈકોનોમી ઝોનમાં જંગલની જમીનનો ઉપયોગ કરવા અને વધુ સુવિધાઓ વિકસાવવા માટે પર્યાવરણ મંત્રાલયની મંજૂરી ગુજરાત પર્યાવરણ મંત્રાલય દ્વારા માંગી હતી. આ નિર્ણય લેવાય તે પહેલાં સુપ્રીમ કોર્ટે ભારતના જંગલોને છ પરીસ્થિતિ વિષયક સ્થિતિમાં વર્ગિકૃત કર્યા હતા અને તે મુજબ ચોખ્ખી વર્તમાન કિંમતોના દર જાહેર કર્યા હતા.

આ સુપ્રીમના ધારાધોરણ મુજબ કચ્છ જિલ્લાના જંગલો બે વર્ગોમાં વહેચાયેલા છે. ઈકો ક્લાસ-2, લીટ્ટોરલ અને કળણવાળા જંગલો તેમજ અકો ક્લાસ-4, ઉષ્ણ કટીબંધિય અને કાંટાળા જંગલ. આ જમીનમાં કિંમતોના દર 40 ટકા કરતાં ઓછી ગીચતા ધરાવતા જંગલની ખુલ્લી કિંમતના દર અનુક્રમે 7.30 લાખ અને 4.38 લાખ નિર્ધારીત કરવામાં આવ્યા હતા. જેમાં અદાણી કેમિકલ્સ લિમીટેડને 2008.42 હેક્ટર જંગલની જમીન 4.38 લાખ પ્રતિ હેક્ટરના દરે 87.97 કરોડ રકમમાં આપી હતી. આ જમીન સમુદ્ર કાંઠાના વિસ્તાર પર આવેલી હતી અને જંગલમાં ઈકો ક્લાસ-2ના લિટ્ટોરલ અને કળણના જંગલનો પટ્ટો હોવાથી તેની વાસ્તવિક કિંમત 7.30 લાખ પ્રતિ હેક્ટર હતી. આ જમીન સંપાદન અંગે વન સંરક્ષક ભૂજ દ્વારા આપવામાં આવેલી માહિતી મુજબ, જંગલની તબદીલ કરેલી જમીનનો વિસ્તાર સમુદ્રનો બ્રાહ્ય વિસ્તાર હતો અને ખાડીઓ મેન્ગ્રુવ વનસ્પતિથી ભરપુર જમીન વિસ્તાર હતો.

આ રીતે સરકારે ખોટી રીતે જમીનને વર્ગીકૃત કરીને ઈકો ક્લાસ-2ની જમીનને ઈકો ક્લાસ-4માં પધરાવી દઈ 58.64 કરોડની ઓછી વસુલાત કરી હતી. સરકારે અદાણી ગૃપને આ રીતે 58.64 કરોડનો ચોખ્ખો લાભ કરાવ્યો હતો જે અંગે કેગ દ્વારા મે 2014માં સરકારનું ધ્યાન દોરવામાં આવ્યું હોવા છતાં સરકારે કોઈ જવાબ પાઠવ્યો નહોતો. વર્તમાન રાજ્ય સરકાર અને અદાણી વચ્ચેના સંબંધો અનેક વખત સરાજાહેર થઈ ચુક્યા છે. વિપક્ષોએ પણ અદાણીના મુદ્દે સરકાર પર અનેક વખત માછલાં ધોવામાં બાકી રાખ્યા નથી ત્યારે આ કેગના રીપોર્ટ દ્વારા સરકાર તરફ ચિંધાયેલી આંગળી ઘણું બધું કહી જાય છે.

गुजरात मे नरेन्द्र मोदी का काल अदानी परीवार के लिए सुवर्ण काल माना जाता था, वही सिलसीला आनंदीबेन पटेल की सरकार भी अपना रही है। उद्योगपतिओ कि जी हजूरी करके अपना अपना भाई भाई नीति अपनाई जा रही है । जनता कमनशीब है, समजति है लेकिन याददास्त कमजोर है । गुजरात मे सतापक्ष और विपक्ष मिल के लाभो के बंटवारे कर रही है । जनता तमाशा देख रही है, मौका मिलके चोका लगाने कि आदत है, राज्य के लोगो कि कब सुधरेंगे हमऔर कब सुधारेंगे।

Wednesday, 1 April 2015

ગુજરાતમાં સુરક્ષા અને શાંતિના દાવા કેટલા પોકળ?

 રાજ્ય સરકારે અલગ નારી ગૌરવનીતિ બહાર પાડી છે અને નારી તથા બાળકોની સુરક્ષા માટે વિશેષ દરકાર કરતી હોવાના દાવા પણ કરાય છે. કેગના અહેવાલમાં સરકારની પોકળ ખુલ્લી જાય છે. અહેવાલ મુજબ બાળકીઓની સુરક્ષા અને કલ્યાણની બાબતો ચિંતાપ્રેરક છે. રાજ્યમાં 2013ના વર્ષમાં 15 જિલ્લાઓમાં જન્મ સમયનો જાતિય દર ઘટવા પામ્યો હતો. વર્ષ 2009થી 2014 દરમ્યાન ઈ- મમતા પોર્ટલમાં 70.95 લાખ ગરભાવસ્થાના કિસ્સાઓમાં 57.66 લાખ પ્રસૂતિઓની નોંધણી થઈ છે. 13.29 લાખ બાળકો ક્યાં ગયા અને તે અંગેની તપાસ કે દરકાર કરવામાં સરકાર બેપરવા રહી હતી.

આરોગ્ય અને પરીવાર કલ્યાણ, સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા અને મહિલા અને બાળ કલ્યાણ વિભાગની કામગીરી કેટલી પોકળ છે તેની માહિતી ઓડીટના અહેવાલ પરથી જોઈ શકાય છે.
ગુજરાત રાજ્ય બાળ સુરક્ષા સોસાયટી દ્વારા રાજ્યની બાળ સુરક્ષા નીતિ કે તે અંગેની કોઈ યોજના ઘડવામાં આવી નહોતી તેના પરીણામે સરકાર બાળ સુરક્ષા અને કલ્યાણ માટેના લક્ષ્યાંકો અને સિદ્ધાંતો હાંસલ કરવામાં નિષ્ફળ રહી હતી. 2001ની વસ્તી ગણતરી દરમ્યાન દેશના જાતિય દરમાં વધારો થયો હતો જ્યારે રાજ્યનો સરેરાશ જાતિય દર 920 થી ઘટની 919 થવા પામ્યો હતો. રાજ્યના 15 જિલ્લાઓમાં જન્મ સમયનો જાતિય દર ઘટ્યો હતો.
બાળ લગ્નોને ખુલ્લો દોર
વર્ષ 2009થી 2014ના સમય દરમ્યાન બાળ લગ્નની 659 જેટલી ફરિયાદો મળી હતી અને તેમાંથી કોર્ટમાં માત્ર 15 કેસ દાખલ કરાયા છે અને આ સમીક્ષાત્મક ગાળા દરમ્યાન તેમાંથી એક પણ વ્યક્તિને દોષિત ઠેરવાયો નથી.
રાજ્યમાં અનાથોના ઉત્થાન કે સંભાળ માટે કોઈ કાર્યવાહી કરવામાં આવી નહોતી.
રાજ્યમાં શાંતિ અને સુરક્ષા હોવાના દાવા પોકળ નિવડ્યા
બાળકીઓ પર બળાત્કારોમાં વધારો નોંધાયો
રાજ્ય સરકાર કાયદો અને વ્યવસ્થા ક્ષેત્રે સલામત હોવાની બાંગ પુકારે રાખે છે. સરકારના આ પોકળ દાવાઓની હવા કેગના રીપોર્ટે કાઢી નાખી છે. છેલ્લા પાંચ વર્ષના સમયમાં બાળકીઓ પર બળાત્કારના કેસોમાં વધારો નોંધાયો છે જેમાં 10 વર્ષ સુધીની બાળાઓ તેમજ 15થી 18 વર્ષની તરૂણીઓનો સમાવેશ થાય છે.
રાજ્યમાં બનેલા કુલ બળાત્કારના બનાવોની સામે બળાત્કારનો ભોગ બનેલી પીડિત બાલિકાઓની ટકાવારી 36.15% થાય છે. સરકાર બળાત્કાર તો અટકાવી શકતી નથી પરંતું, બળાત્કાર પીડિતોને સહાય પણ આપી શકતી નથી. કેગના સામાન્ય અને સામાજિક ક્ષેત્રના માર્ચ-2014ના અહેવાલમાં બાળકીઓ મોટી સંખ્યામાં બળાત્કારનો ભોગ બની રહી હોવાનું બહાર આવ્યું છે.

Saturday, 28 March 2015

ખેતીના વીજ કનેક્શન માટે 3.41 લાખ અરજીઓ પડતર

કૃષિપ્રધાન દેશમાં ગ્રામ્ય સમુદાય અને શહેરી સમુદાયનો 71% જેટલો વર્ગ ખેતી અને પશુપાલન પર નિર્ભર છે. ખેતીમાં આધુનિકતા અને વૈજ્ઞાનિક અભિગમ અપનાવવામાં આવી રહ્યો છે, હરીતક્રાંતિ અને સિંચાઈ ક્ષેત્રે આધુનિકતા આવી છે. ખેડૂતોને સિંચાઈ માટે વિજળી અને ખાતર જેવી પાયાની જરૂરીયાતોની તંગી જોવા મળતી હોય છે.
ખેડૂતને તેના ઉત્પાદનના પોષણક્ષમ ભાવ પણ મળતા નથી. રાજ્યના ખેડૂતોને કુદરતી આફતોથી થતા પાકના નુકસાનના વળતર આપવામાં પણ સરકાર ઠાગાઠૈયા કરતી જોવા મળે છે. જે સરકાર ઉદ્યોગપતિઓને કરોડો રૂપીયાની કર માફી કરતી હોય તે ખેડૂતો પ્રત્યે કેટલી સંવેદનશીલ હશે તેની માહિતી સરકાર દ્વારા ઉપલબ્ધ કરવામાં આવેલા આંકડા પરથી સપષ્ટ તરી આવે છે.
રાજ્ય સરકાર પાસે ખેડૂતોએ ખેતી માટે વીજ કનેક્શન મેળવવા કરેલી અરજીઓમાંથી 67% અરજીઓ પડતર છે અને તેનો નિકાલ કરવામાં આવ્યો નથી. તંત્ર પાસે 5,08,540 જેટલી અરજીઓ વીજ જોડાણ માટે આવી હતી. આ અરજીઓમાંથી માત્ર 1,67,699 અરજીઓનો નિકાલ કરવામાં આવ્યો છે. ખેડૂતોએ કરેલી અરજીઓમાંથી માત્ર 32.97% અરજીઓનો નિકાલ કરવામાં આવ્યો છે.
રાજ્ય સરકાર ખેડૂતો પ્રત્યે કેટલી સંવેદનહીન છે તે સરકારે રજુ કરેલી માહિતી પરથી જોઈ શકાય છે. રાજ્ય સરકાર પાસે છેલ્લા પાંચ વર્ષના સમયમાં તમામ જિલ્લાઓની છેલ્લા પાંચ વર્ષ દરમ્યાન આવેલી 5,08,540 નવા વીજ જોડાણ માટેની અરજીઓ ખેતી માટે આવી છે. આ અરજીઓમાં બનાસકાંઠા જિલ્લામાંથી 50481 અરજીઓ જ્યારે રાજકોટમાં 39188 અને જૂનાગઢમાં 37626 અરજીઓ નોંધાવા પામી છે.
આ પાંચ વર્ષમાં નોંધાયેલ અરજીઓ પૈકી સરકારે માત્ર 1,67,699 અરજીઓનો નિકાલ કરવામાં આવ્યો છે. આ નિકાલ કરેલી અરજીઓમાં મહદ્દ અરજદારોને જ વીજ મીટરો ફાળવાયા છે, જ્યારે મોટા ભાગની અરજીઓને ટેકનિક્લી રદ્દ કરવામાં આવી છે. બનાસકાંઠાની 50481 અરજીઓમાંથી 40871 અરજીઓ વર્તમાનમાં પડતર છે. છેલ્લા પાંચ વર્ષ દરમ્યાન માત્ર 7614 અરજદારોને વીજ મીટરો ફાળવવામાં આવ્યા છે. આ રીતે રાજકોટમાં પણ 39188 અરજીઓની સામે 6622 અરજદારોને વીજ મીટર આપવામાં આવ્યા છે અને 32566 અરજીઓ પડતર માંગણી હેઠળ છે.
આમ, સમગ્ર રાજ્યમાં આ સ્થિતિ પ્રવર્તિ રહી છે. રાજ્યમાં ખેડૂતોના ઉત્થાન માટે પોકળ દાવા કરનાર સરકાર સિંચાઈ માટે વીજ મીટરો ફાળવવા ગંભીર નથી જ્યારે ઉદ્યોગપતિઓને જમીન, વીજળી, આર્થિક સહાય આપવામાં કોઈ છોછ અનુભવતી નથી. રાજ્યમાં અગાઉ ડાર્ક ઝોનના નામે વર્ષો સુધી સિંચાઈ સવલતોથી ખેડૂતોને દુર રાખ્યા બાદ જ્યારે હવે સંપૂર્ણ રાજ્યમાંથી ડાર્કઝોન હટાવી લેવામાં આવ્યો છે તેમ છતાં ખેડૂતોને સિંચાઈની સુવિદ્યામાં મહત્વની જરૂરીયાત વીજળીની સમસ્યા ક્યારે દુર કરાશે? રાજ્યનો ખેડૂત ક્યારે આર્થિક સદ્ધર બનશે? ખેડૂતને આત્મહત્યા કરતાં કોણ રોકશે? આ તમામ સવાલોના જવાબ તો સરકાર પાસે હશે પણ શું નક્કર કામગીરી કરશે ખરી?

Friday, 6 March 2015

Happy Holi : મન મુકીને મસ્તી કરવાનું પર્વ એટલે, હોળી

 હોળી એટલે અબીલ ગુલાલ અને રંગોનો તહેવાર. હોળી સાથે કેટલીક પૌરાણીક માન્યતા પણ સંકળાયેલી છે. લોકો એકબીજાને રંગીને આ તહેવારની આનંદ ઉલ્લાસથી ઉજવણી કરે છે. હોળી-ધૂળેટી પર મિઠાઈ, ખજૂર, હારડા, ધાણીની ધુમ વેચાણ થાય છે.

હોળીની ઉજવણી ફક્ત ભારતવર્ષમાં જ નહી પરંતું વિશ્વભરમાં મનાવવામાં આવે છે. આ હોળીની અને ધૂળેટીની ઉજવણી માટે વિવિધ માન્યતાઓ અને રૂઢીગત પ્રણાલિકાઓ પ્રચલિત છે. હોળીની ઉજવણી માટે મુખ્યત્વે આસુરી શક્તિ પર દૈવીય શક્તિનો વિજયની ખુશાલીમાં મનાવાય છે.


હોળીની ઉજવણી આસુરી શક્તિ ઉપર વિજયની ખુશાલીરૂપે રંગોથી રંગાઇ જઇ કરવામાં આવે છે. સમગ્ર દેશમાં આ તહેવારે લોકો રંગબેરંગી પીચકારીઓ, ધાણી અને ખજુરની ખરીદી કરતા હોય છે.
આ અંગે મહેસાણા જિલ્લાના વડનગર ખાતે આ પર્વની ઉજવણી અનોખી રીતે થાય છે. જ્યાં હોળીના આગળના દિવસે એટલે કે ફાગણ સુદ ચૌદસના દિવસે શહેરીજનો શહેરના મુખ્ય બજારોમાં ગેર કાઢી ધજા અને સરઘસ સાથે વાજતે ગાજતે ઉજવણી કરે છે. વિસનગરમાં ધૂળેટીનું પર્વ રંગોને બદલે ખાસડાઓથી મનાવવામાં આવે છે જેમાં શહેરના મંડી બજારમાં અનોખુ ખાસડા યુધ્ધ ખેલાય છે. જેમાં પવિત્રતાનો ભાવ રહેલો છે.

જગપ્રસિદ્ધ દ્વારકાધામમાં બે દાયકાથી ધૂળેટીના તહેવાર પર પદયાત્રા યોજાય છે. જેમાં રાજસ્થાન, ગુજરાત સહીત કેટલાય રાજ્યોમાંથી લોકો ભાગ આ પદયાત્રામાં સામેલ થાય છે. હોળીમાં જાત જાત અને તરહ તરહની માન્યતા લોકોમાં જડેલી છે. હોળીમાં છાણાં અને લાકડાની સાથે નાળીયેર, ખજૂર, ધાણી, શેરડી પણ હોમવામાં આવે છે. હોળી દહન દરમ્યાન ઉપર નાની ધજા પતાકા પણ ફરકાવવામાં આવે છે. જે ઉપરથી આગામી વર્ષ વિશેની આગાહી પણ ગામ લોકો દ્વારા કરવામાં આવતી હોય છે.

Saturday, 31 January 2015

चलो चले मानवता कि और, चलो चले इन्सानियत कि और......।।।।।

भारतीय संस्कृति और सभ्यता पर लिखने का ही बहोत मन करता रेहता है । आज थोडा समय मिल गया तो सोचा थोडा सा क्युं ना लिखा जाय, जो हमारे सामाजिक नागरिकता के खिलाफ सालो से नींव कि तरह खूंपा हुआ है । हमारी संस्कृति कितनी भी प्राचिन और सभ्यतामय क्यु न हो पर ये ही हमारी सारी समस्या कि एक झड़ भी है।
सालो से देश का भव्य इतिहास पढता आया हु, उसमे देश को सोने कि चिडीया बतायी जाती है । साथ मे एक ये भी बताया गया है कि ये देश मे दिमक कि तरह जाति व्यवस्था भी फैली हुई है, जो इस देश कि गरीबी और पिछडेपन का सहज कारण है । जिसने सालो तक हमारे पूर्वजो को कमजोर करने का और विकास को रूंधने का घिनौना कार्य किया है ।
हम सब देवता और भगवान मे ज्यादा यकिन करते है, बहुत पूजा और धर्मांध काम करते रहते है , तो भी हम सबके गुलाम बनते जा रहे है, जितना भरोसा हम पत्थर कि मूर्तियो पर करते है उतना शायद हम इन्सानियत के नाम पर करते तो आज हमारे मानव समाज का स्तर इतना नीचे नही गीर पाता । रोज धर्म के नाम के दंगल होते है और हजारो लोग उसके शिकार बनते जा रहे है ।
ये कितने दिन तक चलता रहेगा, हम मारते रहेंगे और मासूमियतस, इन्सानियत मरती रहेगी । जो धर्म समाज मे इन्सानियत का संदेश देने के लिये अस्तित्व मे आया था वो ही धर्म आज इन्सानियत के लिये एक खतरा बनता जा रहा है । आखिर कब तक चलता रहागा ये सिलसिला ?  धर्म वो नही कि किसी पर दबाव डाले, धर्म वो नही जो किसी पर रश्म और रीवाज बनाये रखे । धर्म वो नही जो इन्सानियत को इन्सानियत से खतरा बनाये, दो इन्सानो के बीच दिवार बन खड़ा रहे ।
धर्म का आधार प्रणाली से होना चाहीये, धर्म का आधार संस्कृति से होना चाहीये जो हमे जिने का नया तरीका शिखाये । बंधूता बनाये और हमे अपनी मरजी से रहने का एक मुक्त समाज पैदा करे । किसी भी नियंत्रण और अंकुश को बढावा दे वो धर्म नही एक मुर्खो का सामाजिक समृह है जो बदलते समाज मे रहना चाहते है पर दरींदाई छोडना नही चाहते । हमे वैश्विक एकता और समभाव का दर्शन कराये ऐसा नव निर्मित समाज बनाना है । चळो चले क्रांति की और छलो कदम रखे इन्सानियत कि और । हमे कोई धर्म या जाति से कुछ लेना देना नही सिर्फ मानवता के मूल्यो का जतन करना है ।

Thursday, 29 January 2015

Message on secularism when India threaten on communal crisis.

Dr.B.R.Ambedkar on word “Secularism and Socialism”
Constituent Assemble Debate – Vol.VII
Monday, the 15th November, 1948.

The recent controversy…I would say CONSPIRACY against the constitution of India and the two words “Secularism” and “Socialist” started by Mr.Nitin Raut – Shiv Sena, and the defense made by Mr.Ravi Shanker Prasad – Law Minister of India stating that “ leaders like B.R.Ambedkar and Jawaharlal Nehru who were “more intelligent” than the present day congress leaders had decided not to include “Secular” and “Socialist” word in the original preamble of the Constitution”. I just want to draw attention of Mr.Ravi Shanker Prasad towards the Constituent Assemble debates – motion of discussing on Secularism and Socialists. Here is the part of debates.

After Mr.K.T.Shah moved the motion to add “Secular and Socialist” words in the preamble, Dr.Ambedkar replied to his motion thus…

The Honourable Dr. B. R. Ambedkar (Bombay: General):Mr. Vice-President, Sir, I regret that I cannot accept the amendment of Prof. K. T. Shah. My objections, stated briefly are two. In the first place the Constitution, as I stated in my opening speech in support of the motion I made before the House, is merely a mechanism for the purpose of regulating the work of the various organs of the State. It is not a mechanism where by particular members or particular parties are installed in office. What should be the policy of the State, how the Society should be organised in its social and economic side are matters which must be decided by the people themselves according to time and circumstances. It cannot be laid down in the Constitution itself, because that is destroying democracy altogether. If you state in the Constitution that the social organisation of the State shall take a particular form, you are, in my judgment, taking away the liberty of the people to decide what should be the social organisation in which they wish to live. It is perfectly possible today, for the majority people to hold that the socialist organisation of society is better than the capitalist organisation of society. But it would be perfectly possible for thinking people to devise some other form of social organisation which might be better than the socialist organization of today or of tomorrow. I do not see therefore why the Constitution should tie down the people to live in a particular form and not leave it to the people themselves to decide it for themselves. This is one reason why the amendment should be opposed.

The second reason is that the amendment is purely superfluous. My Honourable friend, Prof. Shah, does not seem to have taken into account the fact that apart from the Fundamental Rights, which we have embodied in the on, we have also introduced other sections which deal with directive principles of state policy. If my honourable friend were to read the Articles contained in Part IV, he will find that both the Legislature as well as the Executive have been placed by this Constitution under certain definite obligations as to the form of their policy. Now, to read only Article 31, which deals with this matter: It says:

"The State shall, in particular, direct its policy towards securing -

(i) that the citizens, men and women equally, have the right to an adequate means of livelihood;
(ii) that the ownership and control of the material resources of the community are so distributed as best to sub serve the common good;
(iii) that the operation of the economic system does not result in the concentration of wealth and means of production to the common detriment;
(iv) that there is equal pay for equal work for both men and women;...."

There are some other items more or less in the same strain. What I would like to ask Professor Shah is this: If these directive principles to which I have drawn attention are not socialistic in their direction and in their content, I fail to understand what more socialism can be.
Therefore my submission is that these socialist principles are already embodied in our Constitution and it is unnecessary to accept this amendment.

Saturday, 24 January 2015

ઔદ્યોગિક ગૃહોને લલચાવવાની વરવી વાસ્તવિકતા

દેશના વિકાસમાં સામાન્ય માનવીથી ઉદ્યોગપતિઓ અને રાજકીય મુત્સદીઓ સુધી સૌ કોઈનું પ્રદાન મહત્વપૂર્ણ હોય છે. દેશના જીડીપીને વધારવામાં જેટલો ફાળો ગરીબ કે સામાન્ય મજૂરનો હોય છે તેટલો જ ફાળો એક ઉદ્યોગપતિનો પણ હોય છે. કદાચ ગરીબ વ્યક્તિનો ફાળો વધારે પણ હોય તો નવાઈ ન ગણાય.
જો આટલુ પ્રદાન એક સામાન્ય માણસ પોતાના દેશ માટે આપી શકતો હોય તો તેને મળતી અવસરની અપુરતી તકો તેના વિકાસના રથને અટકાવે તે સ્વાભાવિક છે. દેશમાં દરેક નાગરીકને અસમાનતાઓનો સામનો કરવો પડે છે. તે સામાજિક સ્તરથી શરુ કરી રાજકીય કે અવસરીય તકોમાં અસમાનતા સામેલ છે.
આ અવસરની અપુરતી તકોનું નિર્માણ કરવામાં સરકારો અગ્ર ભૂમિકા નિભાવતી હોય છે. રાજ્યોમાં ઠેર ઠેર યોજાતી વાઈબ્રન્ટ સમિટો તેનું એક તાદ્રશ ઉદાહરણ ગણી શકાય. દેશમાં ઔદ્યોગિક વિકાસ ઉભો કરવામાં સરકારો ઉદ્યોગપતિઓ અને રોકાણકારોને શક્યતઃ તમામ સવલતો પુરી પાડતી હોય છે. આ રીતે તેઓ વિકાસ કરતાં પોતાના પાયા મજબૂત કરવામાં વધુ રસ ધરાવે છે. ગુજરાતમાં છેલ્લે સાતમી વાઈબ્રન્ટ સમિટ યોજાઈ જે ભવ્યાતિભવ્ય હતી. આ ત્રણ દિવસીય સમિટમાં સરકારના આંકડાઓ મુજબ અબજો કરોડ રૂપીયાના રોકાણ માટેના એમઓયુ થયા( હા એ પ્રશ્ન મહત્વનો નથી કે આ એમઓયુ થયા એટલે તેટલું રોકાણ થશે કે કેમ?)
writing article in my office

આજ સુધીમાં સાત જેટલા એમઓયુ થવા પામ્યા છે જેમાં સરકારે ઉદ્યોગપતિઓ, વ્યાપારી પ્રતિનિધિઓ અને રાજકિય માંધાતાઓની પાછળ ધૂમ ખર્ચા કર્યા છે. એ પ્રશ્ન મહત્વપૂર્ણ છેકે, જેટલો ખર્ચ વાઈબ્રન્ટ સમિટો યોજવા પાછળ કરવામાં આવે છે તેટલું રોકાણ થવા પામે છે કે કેમ?
કરોડપતિઓ અને મોટા ઉદ્યોગગૃહોને નજર સમક્ષ રાખીને તેમની સાથે આ રીતે રાજ્યના વિકાસની ઓડીયો રજુ કરવામાં આવે છે જે સામાન્ય લોકોની સામે કેમ કરવામાં નથી આવતી. ચૂંટણીઓ સિવાય કેમ રાજકિય પક્ષોના એજન્ડામાંથી અદના આદમીની બાદબાકી કરવામાં આવતી હોય છે. આ વાયબ્રન્ટ સમિટ, ન્યુયોર્ક કોન્કલેવ હોય કે ગ્લોબલ બિઝનેસ સમિટ હોય ક્યાંય સામાન્ય માણસને તકો આપવાની કે તેને સ્વાયતતા પુરી પાડવાની વાત નથી. દરેકને સામાન્ય માણસ પાસેથી પોતાના સંસાધનો લૂંટી મુઠ્ઠીભર લોકોને પુરા પાડવાની એક હિલચાલ દેશના રાજકારણમાં વ્યાપી છે.
આગામી સમય જ્યારે ક્રાંતિનો હશે અને કોઈ સંસાધનો પર ચાલતી લૂંટ રોકવા પ્રયત્ન કરશે તે દેશનો મુખ્ય દુશ્મન હોય તેમ દાઉદ કે અફઝલ હોય તો નવાઈ નહી. પરંતું, તેની પરવા કર્યા સિવાય ગરીબ અને સામાન્ય આદમીના મોં માંથી કોળીયો ન ઝૂંટવાય તે માટે વહેલા મોડા દરેકે સમજવું રહ્યું.

Friday, 9 January 2015

A Close Call on Publication of Charlie Hebdo Cartoons

Was The Times cowardly and lacking in journalistic solidarity when it decided not to publish the images from the French satirical newspaper Charlie Hebdo that precipitated the execution of French journalists?
Some readers I’ve heard from certainly think so. Evan Levine of New York City wrote: “I just wanted to register my extreme disappointment at what can only be described as a dereliction of leadership and responsibility by the New York Times in deciding not to publish the Charlie Hebdo cartoons after today’s massacre.”
Todd Stuart of Key West, Fla., expressed the same view: “I hope the public editor looks into the incredibly cowardly decision of the NYT not to publish the Charlie Hebdo cartoons. I can’t think of anything more important than major papers like the NYT standing up for the most basic principles of freedom.”
And many outside commenters and press critics agreed. Jeff Jarvis of City University of New York wrote: “If you’re the paper of record, if you’re the highest exemplar of American journalism, if you expect others to stand by your journalists when they are threatened, if you respect your audience to make up its own mind, then dammit stand by Charlie Hebdo and inform your public. Run the cartoons.”

 A Editorial article of The New york times famous News paper